Les différences

Je zou wel eens kunnen denken: "Lille is net over de grens, hoe anders kan het daar zijn?" Maar de verschillen zouden je nog kunnen verrassen. Behalve dan het feit dat Lille natuurlijk veel groter is dan Gent en dat ook de campus van Lille 3 een complex op zich is in vergelijking met de Blandijn, zijn er ook op vlak van lessen enkele verschillen. Zo heb je in Lille een TD (traveaux dirigés) en een CM (cours magistral). Een TD is een werkcollege in een kleine klas, waarvoor je dan een mondelinge presentatie voor moet geven op punten. Vaak zijn de mondelinge presentaties van alle klasgenoten dan ook te kennen leerstof voor het examen. De meeste vakken hebben namelijk zowel een TD als een CM met een gezamelijk examen. Een CM is dan een gewone les in een auditorium, waarvan je dan in januari examen krijgt. In de praktijk zijn de verschillen tussen een TD en een CM echter verwaarloosbaar. De groepen zijn hier meestal niet groot (tot nu toe tussen de 7 en de 35 studenten, afhankelijk van het vak), maar dat ligt ook een beetje aan de richting. De talenklassen zijn zeker meer bevolkt dan die in geschiedenis.

Het grootste verschil voor mij is het gebrek aan cursussen en powerpoints. Het examen is dus volledig op basis van je eigen notities (en aangezien nota nemen in het Frans niet altijd even simpel is, zou dit wl eens een probleem kunnen worden..). De proffen vertellen hier dus gewoon wat op hun blad staat, met veel enthousiasme, want daar ontbreekt het hier de -vaak zeer jonge- proffen zeker niet aan. Af en toe wordt er eens een woord op het bord geschreven, maar daar blijft het ook bij. Het voordeel daarvan is dat je aan het einde van het semester per vak ongeveer een 50 blz. notities maximum moet leren. Als je bedenkt dat de examens (en ik zal er 6 hebben) hier allemaal in één week vallen, begrijp je ook meteen waarom dat ik toch nog niet te vroeg begin te juichen.

Bovendien mag ik al meteen aan het werk! Voor drie vakken moet ik namelijk een "exposé" maken. Nog iets wat wij hier niet gewend zijn. Een "exposé" is een (normaal gezien) mondelinge presentatie van een bepaald onderwerp aan de hand van een "plan" (een schematische samenvatting van je exposé), waarin een probleemstelling in verwerkt wordt. Het grote verschil met een paper hier is dat het eigenlijk meer om een huidige stand van zaken gaat, dan om een onderzoek. Je moet eigenlijk enkel secundaire werken gebruiken, maar het is wel de bedoeling dat je er kritisch mee om gaat. Als Erasmusstudent krijg ik het voordeel die "exposés" schriftelijk te maken. Bovendien mag ik ook nederlandstalige werken gebruiken, al kunnen ze dit natuurlijk niet natrekken. Het vreemde is eigenlijk dat deze week de eerste groepen hun "exposés" al moeten brengen voor de klas, waardoor de ene groep een week voorbereidingstijd krijgt en de andere 3 maand. Ik ga er dus vanuit dat ze geen uitgebreid werk verwachten (dat zou immers onhaalbaar zijn voor zij die deze week al aan bod komen), maar dat je eerder moet tonen dat je kritisch kan omgaan met het thema.

Je merkt al meteen: het is even wennen aan zo'n nieuw systeem, maar op basis van één week kan je natuurlijk nog niet veel zeggen. Deze week beginnen de eerste "exposés" en dan zal ik meteen een duidelijker beeld hebben van wat van mij wordt verwacht. Ondertussen ben ik alweer even naar huis terug gekeerd om problemen met mijn GSM op te lossen, want niet kunnen afspreken met mede-erasmussers in je eerste week les suckt! De franse medestudenten (en vooral in Licence 2 en 3, want zij zitten al wat langer samen) zijn namelijk niet echt de meest sociale en hulpvaardige mensen (in tegenstelling tot de meeste proffen die meteen uitzonderingen voor je willen maken). Tot nu toe verkies ik dus zeker het gezelschap van de altijd vrolijke Erasmussers. Natuurlijk is een weekendje naar huis ook altijd een reden om terug enkele mensen op te zoeken. Het zal dus zeker niet het laatste weekendje thuis worden, maar dat is nu eenmaal het grote voordeel van Erasmus dicht bij huis...

Première semaine en classe!

Ik heb met een weekje terug thuis de batterijen goed opgeladen. Ook het weekend was hier zeer leuk met dank aan 'les journées du patrimoine'. Ik heb gratis het -anders vrij dure- Palais des Beaux-Arts kunnen bezoeken en heb van de plaatselijke cultuur kunnen genieten met een echt volks theater. De avond werd, na even verdwaald te zijn tijdens een fikse regenbui, toch nog goed afgesloten met een 'cine concert': ofte iemand die live muziek maakt terwijl ze een stomme film afspelen, wat wel een hele ervaring was. Bovendien stonden er in de plaats van stoelen sofa's wat het echt wel gezellig maakte. Zondag was het dan weer tijd om goed uit te slapen en samen met Liesbeth, een Nederlandse vriendin, me te wagen aan een recept voor kwarktaart. Het moest vrij lang in de frigo staan dus hoe het smaakt weet ik pas morgen (het is dan namelijk Liesbeth's verjaardag en dat wordt natuurlijk traditioneel gevierd met taart!). Het weekend vloog voorbij en tegen zondagavond kwam de stress toch al op voor de eerste dag les... Hoe zouden de proffen reageren op een Erasmusstudent? Zouden ze niet te snel praten? Zouden ze meteen met taken om de oren slaan? Zou ik alle lokalen wel vinden (want het blijft hier een echte doolhof)?

Evaluatie van dag 1:

Ja, na veel zoeken heb ik alle klaslokalen op tijd gevonden. Met dank aan enkele medestudenten!
De meeste proffen vinden het helemaal niet erg en zijn zelfs blij. Bij één vak zaten we zelfs met 7 Erasmusstudenten en als je bedenkt dat er slechts 25 studenten in het klaslokaal in totaal is dat wel een groot percentage.
Tot nu toe praat iedereen ook vrij traag en duidelijk. Maar ja, we hebben ook al enkele taken...

Kortom, het had erger gekund, maar het blijft toch een hele aanpassing. Bij sommige lessen heb je gelukkig andere erasmusstudenten, maar soms zit je daar ook helemaal alleen in een klas vol Fransen die elkaar al 2 jaar kennen. Het is eng en het is zeker wennen, maar we maken er het beste van. Nog 4 dagen en de eerste week les zit erop! Hopelijk vallen de rest van de lessen ook goed mee!

Evaluation

Ik ben hier nu iets langer dan een week en mag al even terug naar huis! Toch ga ik Lille al een beetje missen. Alles is hier - zoals de Lillois het zelf zeggen- 'très Lillois', of op zijn Lille's dus! En dat is ook echt zo, het is altijd moeilijk om alles te vinden in het begin, maar eens je weet hoe het in elkaar zit, is het eigenlijk heel simpel. Het is hetzelfde met het leren van Frans, het leren kennen van nieuwe mensen, het aanpassen aan een nieuwe plaats,... Alle begin is moeilijk.

Een week even naar huis zal desalniettemin - toch een zalig woord om te gebruiken! - deugd doen en ik zal blij zijn iedereen nog eens weer te zien. Hierna zal het immers 'au revoir' voor een langere tijd zijn! Maar de balans van de voorbije week is positief. Iedereen vindt eindelijk zijn plaats in de groep, iedereen begint de weg te kennen, en iedereen verstaat elkaar.
Maar 19 september biedt een nieuwe uitdaging: namelijk de echte Fransen. Ze praten veel sneller dan Erasmusstudenten, ze hebben elk al hun eigen groepje en ze kennen het gebouw reeds op hun duimpje! Bovendien is dit een uitdaging die ik alleen zal moeten aangaan, want de meeste Erasmussers zijn taalstudenten, geschiedenisstudenten zijn de uitzondering...

Maar ik sluit af met de hoop dat ik de meesten van jullie even te zien zal krijgen in de komende week en dan vertel ik jullie alles persoonlijk ;)

Visite

Het weekend is hier een beetje wennen. Normaal is dat de moment dat je naar huis gaat, de was meeneemt, even terug kan profiteren van de kookkunsten van de mama,... Normaal ben ik in een weekend meer niet dan wel thuis, maar hier is het anders. Het weekend is om boodschappen te doen, want je moet wat in huis halen als je hier 7 op 7 leeft en de studentenresto's nog niet open zijn! Het weekend is om de was te doen (en eerst misschien toch eens een mailtje sturen naar de mama waar ge juist allemaal op moet letten... :$). Maar dit weekend was vooral een weekend van weerzien. Ik weet dat het een snel weerzien lijkt, aangezien ik nog geen week weg ben, maar het gemis is juist het grootst in het begin. En 9 uren kunnen voorbij vliegen... Kleine rondleiding, iets eten, de braderie bezoeken (die trouwens echt immens groot is), de kermis bezoeken (ter grootte van een pretpark),... en oeps, is het al zo laat? En het is alsof het tweede afscheid lastiger valt dan het eerste. Maar laat dat alstublieft niemand afremmen! Ik zal het nog eens zeggen: jullie worden allemaal reeds hard gemist dus kom gerust eens langs :) Minder dan een uur vanuit Gent!
En ohja nog een kleine tip: op 17 en 18 september is het de Europese dag van het patrimonium. Veel gebouwen die anders ontoegankelijk zijn voor het publiek zetten hun deuren dan open... Wie zin heeft om Lille te verkennen: dat is wel een ideale dag en anders neem dan eens een kijkje in Gent :)

En dan is er natuurlijk die enorm saaie zondag! Iedereen, met uitzondering van de Erasmussers, gaat hier naar huis in het weekend. De mensen die ik al ken zijn nog volop bezig met het settelen en dan zit ge hier... zelfs dat enorme winkelcentrum om de hoek is niet open op zondag!  Wat opruimen (maar 6 vierkante meter is nu eenmaal snel opgeruimd), dvd'tje kijken, veel op de pc zitten, muziek luisteren, een boek lezen,... Eindelijk daar allemaal nog eens tijd voor! Misschien kan ik sneller wennen aan die rustige zondag dan gedacht :) Op naar een nieuwe drukke week!

En chercheant des amis

Mensen zijn kuddedieren. En als je daar dan alleen op een infodag toekomt, luister je instinctief naar de taal, in de hoop ergens iets op te vangen wat je verstaat. Je zag ze dan ook samentroepen per nationaliteit. Italianen die druk aan het uitleggen, bijna roepen zeg maar, met bijhorende uitgebreide handgebaren. Duitsers, die ik min of meer kan verstaan, maar niet genoeg om me in het gesprek te gaan mengen. En dan natuurlijk zij waarvan Frans een moedertaal is, die zo snel praatten dat ik er geen woord tussenkreeg. Ook in het auditorium tijdens de infosessie geen contacten kunnen leggen. Mijn aandacht was toen vooral gevestigd op de belangrijke informatie: de kalender voor de komende weken, de papieren die in orde moesten gebracht worden,... Maar de lunchpauze alleen spenderen met een boek op de zonovergoten binnenplaats van de universiteit was zeker niet onaangenaam!

In de namiddag had ik meer geluk! Een meisje tikte me op de rug en zei heel enthousiast 'Bonjour'. Later legde ze me uit dat ze heel graag babbelde met mensen die ze niet kende! De vrolijke Estlandse stelde mij voor aan Aljoscha uit Duitsland en Ines uit Spanje. In gebrekkig Frans maakten we kennis. Maar eerst moesten we natuurlijk nog een test Frans afleggen, om te bepalen in welke niveaugroep we terecht kwamen voor de Franse lessen. Een invuloefening, een brief schrijven en een essai over de voor-en nadelen van een grote stad. Op zich niet zo moeilijk, maar blijkbaar had de rest er toch meer problemen mee! Dit was natuurlijk exact hetgene wat we in het middelbaar tijdens de lessen Frans deden..
Na de test wachtte ik op de rest en pakten we de metro richting het centrum van Lille: wat sightseeing, een terrasje, even winkelen, wat vertellen (Frans met veel gebaren en af en toe een Engels woord tussen),...